تعریف استارتاپ

استارت آپ (به انگلیسی: Startup یا Start-up) را به فارسی به شرکت نوپا ترجمه کرده‌اند.
اگر چه در تعریف استارت آپ بر این مسئله تاکیدی وجود ندارد که حتماً فعالیت آن در حوزه تکنولوژی یا فن آوری اطلاعات باشد، اما به دلیل اینکه بسیاری از استارت آپ ها در سالهای اخیر، حول این زمینه‌ها شکل گرفته‌اند، گاهی در تعریف استارت آپ به این مسئله هم اشاره می‌شود که استارت آپ باید در حوزه فن آوری‌های نوین فعال باشد.

به طور کلی، استارت آپ به پروژه‌هایی گفته می‌شود که در جریان آن، یک ایده خام، به کمک تلاش و کوشش یک گروه به تولید یک محصول می‌انجامد و زمینه برای فروش آن محصول فراهم می‌شود.

در واقع، استارت آپ تمامی مسیر از صفر تا صد را طی می‌کند و تمامی مراحل را به صورت آزمون و خطا و یا یادگیری اصول و مبانی پایه آن انجام می‌دهد. حال ممکن است شروع مفهوم استارت آپ به صورت یک کار علمی خیلی پیچیده مانند یک اختراع سخت در حوزه نرم افزاری باشد، یا یک گروه بازاری تصمیم به تغییر در یک محصول خیلی ساده بگیرند و زمینه ورود آن به بازار به عنوان یک محصول جدید را فراهم کنند.
شایان به ذکر است که، ایده‌های موفق استارت آپی یا استارت آپ های موفق جهانی و استارت آپ های موفق ایرانی لزوماً بر روی کارهای علمی پیچیده کار نمی‌کنند؛ بلکه در تولید یک محصول و در فروش آن به مشتری، موفق‌تر از سایرین هستند.

 

به بیان دیگر، استارت آپ یا استارتاپ به کسب و کارهایی گفته می‌شود که قبل از آن هیچ نمونه مشابه دیگری در کشور و حتی دنیا وجود نداشته باشد، این بدان معنی است که استارتاپ برای اولین بار توسط اشخاص یا شرکت‌ها تاسیس ‌شود. لازم به ذکر است که تعریف استارت آپ تنها به کسب و کار مربوط نمی‌شود. می‌توان گفت امروزه مخصوصا در بین جوانان صحبت‌های زیادی در مورد کارهای تازه تاسیس شده و استارت اپ‌ها وجود دارد. خیلی‌ها ایده‌های جدیدی در ذهن دارند که فکر می‌کنند می‌توانند با آنها باعث متحول و دگرگون شدن دنیا شوند. استارت اپ کوتاه شده عبارت start up company به معنای شرکت نوپا و تازه تاسیس شده می‌باشد. جالب است بدانید که شرکت‌ یا کسب و کارهای جدیدی که در نتیجه کارآفرینی ایجاد شده اند، که رشد صعودی دارند و با ایجاد راه حل‌های جدید و خلاقانه و دوام پذیر برای رفع یک نیاز شکل گرفته اند جزء استارت آپ محسوب می‌شوند.  استیو بلنک پروفسور دانشگاه استنفورد، استارتاپ را یک سازمان می‌داند که برای پیدا کردن یک مدل کسب و کار مقیاس پذیر و تکرار پذیر تاسیس شده است. بهتر است بدانید که همه استارتاپ‌ها در حال تلاش برای یک مدل تجاری هستند که اولا مقیاس پذیر باشند و دوما بتوانند مشتریان زیادی را به خود جذب کنند. جالب است بدانید که ترکیب این دو مورد در بعضی مواقع باعث شکست استارتاپ‌ها می‌شوند، به طوری که آمارهای جهانی این را نشان داده اند که از هر ۱۰۰ استارتاپ ۹۰ تا شکست خورده اند. همچنین از همه جالب‌تر این است که از این ۱۰ تای باقیمانده فقط یک مورد از آنها به موفقیت استارتاپ‌های معروف و مشهوری از قبیل گوگل، فیس بوک و آمازون برسد. می‌توان گفت اغلب این شکست‌ها به دلیل عدم علاقه و عدم هیجان و همچنین عدم تمایل به کسب موفقیت بیشتر در صاحبان کسب و کار می‌باشد. اما در اغلب موارد کسب و کارها با افراد با سابقه طولانی راه اندازی می‌شوند، که به همه اطلاعات و دانش لازم در این زمینه از قبیل چگونگی تعیین بودجه، چگونگی ارائه محصولات و … به طور کامل واقف هستند. بهتر است بدانید که متعادل سازی بین هدف و اجرا از همان ابتدا می‌تواند در رشد یا شکست کسب و کار موثر باشد. لازم به ذکر است که بیشتر استارتاپ‌ها در هیچ زمانی نمی‌توانند مشتریان زیادی را جذب کنند.