سرمایه گذاری خطرپذیر VC که یکی از انواع قراردادهای مشارکت در سرمایه گذاری است در واقع سرمایهای است که از گروههای سرمایهگذاریای دریافت میکنید که با استارتاپ ها و کسب و کارهای کوچک کار میکنند. این گروهها بر سرمایه سرمایهگذارانی که میخواهند در شرکتهایی با پتانسیل رشد قوی در ازای دریافت سهام سرمایهگذاری کنند، نظارت میکنند.
سرمایهگذاران در هنگام انتخاب سرمایهگذاری VC خود به اندازه شرکت، داراییها و خطوط توسعه محصول نگاه میکنند. در مقایسه با انواع سرمایهگذاریهای دیگر وجوه سرمایه گذاری خطرپذیر تنها بر سرمایه گذاری در مراحل اولیه تمرکز میکند. تغییرات در دنیای سرمایه گذاری، این نوع از سرمایه گذاری را در میان انبوهی از سرمایه گذاران مشروع قابل دسترستر و امکانپذیرتر کرده است. بنگاههای سرمایهگذاری خطرپذیر عموما نقش فعالی را در سرمایهگذاری خود ایفا میکنند و در مقابل نیز معمولا خواهان جایگاه در هیئت مدیره نیز هستند بنابراین به این شکل میتوان از تجربیات و راهنماییهای آنها نیز بهره گرفت.
بیشترین سرمایهگذاریهای خطرپذیر از سوی گروههای سرمایه گذاران ثروتمند، بانکهای سرمایهگذاری و سایر موسسات مالی صورت میگیرد که این سرمایهها را در اختیار دارند. این نوع تأمین مالی و افزایش سرمایه در میان شرکتهای جدیدی که سابقه عملیاتی محدودی دارند و نمیتوانند سرمایه را به همراه بدهی و یا پیشنهاد سهام عرضه کنند، محبوب است.
اهمیت فعالیتهای کارآفرینی مبتنی بر دانش و تکنولوژی در رشد یک جامعه تا حدی مطرح است که یکی از دلایل برتری اقتصاد امریکا، اکوسیستمِ بالغ و همیشه پویای کارآفرینی در این کشور معرفی میشود.
اهمیت و تأثیر سرمایه گذاری خطر پذیر
و اما داستان تمامی استارتاپها با یک ایده شروع میشود. ایدهای که قابلیت تبدیل شدن به راهکاری نو برای رفع نیازی پنهان از مشتری و یا راهحلی بهتر نسبت به راهحلهای موجود برای رفع نیازهای آشکار او را داشته باشد. بدیهیست که استارتاپ برای جذب سرمایه انسانی توانمند، تبدیل ایده به محصول، معرفی محصول به بازار هدف، تسخیر بازار هدف، رشد و افزایش مقیاس و در نهایت دستیابی به برتری در صنعت خود به منابع مالی بسیار زیادی نیاز دارد.
در واقع اگر استارتاپ را کسب و کاری نوپا، تکنولوژی محور و مقیاسپذیر بدانیم، ایجاد تحول در صنعت مورد فعالیت، تسخیر سریع بازار هدف و دستیابی به برتری، بدون وجود سرمایه گذاران خطر پذیر در مراحل مختلف رشد و افزایش مقیاس امکانپذیر نیست.
بنابراین نیاز به بازاری کارا متشکل از سرمایه گذاران خطر پذیر برای فراهم کردن سرمایه پولی مورد نیاز استارتاپها و مهمتر از آن سرمایههایی از جنس اعتبار، روابط، مشاورههای عملیاتی و استراتژیک و همچنین تجربه و مهارتهای مدیریتی مطرح است.
0 کامنت