موانع اصلی پیش روی توسعه نانواستارتاپ ها کدامند

امروزه كارآفرينان بسیاری برای راه اندازي كسب و كار نوپای خود در تلاش و تکاپو هستند. اما آنچه در نهایت مشاهده می شود این است که متاسفانه تعداد بسیار کمی از آن ها موفق به ايجاد يك کسب و کارموفق و پایدار مي شوند. بيشتر اين كارآفرينان در رویارویی با موانع و مشكلات پیش آمده، دست از تلاش بر می دارند و استارتاپ خود را ناتمام رها می کنند. مسایل و مشکلات گوناگونی برسر راه یک کسب و کار نوپا ظاهر می شود. برای مثال مسایلی مثل محدوديت هاي فرهنگي، عدم  آموزش صحیح فنون کسب و کار، عدم وجود سازوکار حمايتي و زيربنايي، محدودیتهای بازار هدف، مشکلات مالی، مسایل قانوني و اداري از جمله عمده دلایل شکست کسب وکارهای نوپا شناخته شده اند. اینها مسایلی هستند که تقریبا هم در راه اندازی استارتاپ ها و هم در راه اندازی نانواستارتاپ ها مشترک هستند و مانعی برای رونق گرفتن کسب و کارهای نوپا محسوب می شوند. در ادامه سعی خواهیم کرد، اختصاصا به مسایل و مشکلاتی بپردازیم که بر روی نانواستارتاپ ها اثر مخرب می گذارند تا با تعدیل و بهینه کردن آنها بتوانیم نانواستارتاپ خود را به پیش ببریم و روز به روز گسترش دهیم. 

 

1-    عدم پذیرش از طرف صاحبان صنایع:
 متاسفانه فناوری نانو هنوز در محافل صنعتی خیلی مورد اعتماد نیست و بسیاری از صاحبان صنایع بر این عقیده هستند که شکاف عمیقی بین علم تئوری نانو و کاربردی بودن آن وجود دارد. البته سیاستهای حمایتی دولت ها و همچنین اثبات کارامد بودن طیف وسیعی از محصولات نانویی منجر به جلب توجه بسیاری ازصاحبان صنایع شده است ولی در مقابل چون گاها نانوفناوری نمی تواند برای برطرف نمودن نیاز فناورانه برخی از صنایع راه حل بهتری داشته باشد و یا به مطالعات و تحقیقات بیشتری نیاز است، این امر منجر به فاصله گرفتن برخی از صنعتگران از نانوفناوری شده و به آن به چشم علم آینده نگاه می کنند. به همین علت بسیاری از نانوفناوران معتقدند که سیاست ها و برنامه های دولت باید برای دستیابی  به این بخش از صنعت عملی شود. سیاستهایی که سرمایه گذاری صنعتگران روی  فناوری نانو را ترویج دهد و یا تسهیل کند.

2-    نیاز به زیرساخت های سطح بالا: 
ابتدایی ترین ابزار مورد نیاز برای هر نانواستارتاپ، میکروسکوپ الکترونی است که هزینه های زیادی را بر نانواستارتاپ ها تحمیل می کند. همچنین، این دستگاه ها نیاز به پشتیبانی گسترده بعد از فروش و آموزش اپراتورها برای استفاده از تجهیزات بسیار حساس دارند. از آنجاییکه عملا خرید یک میکروسکوپ الکترونی به هیچ عنوان مقرون به صرفه نیست نانواستارتاپ ها مجبور به استفاده از آزمایشگاههایی هستند که این قبیل تجهیزات را در تختیار قرار می دهند. در این حالت اگرچه هزینه ها تحمیل ده به نانواستارتاپ ها به دت کاه می یابد اما هنوز خارج از تحمل بسیاری از نانواستارتاپ هاست و بنابراین دامنه رشد سریع نانواستارتاپ ها را کاهش دهد. دسترسی به آزمایشگاه های و تجهیزات آزمایشگاهی کم هزینه یا دسترسی به امکانات کافی مراکز رشد برای توسعه سریع نانوفناوری در سراسر جهان ضروری است. برای دستیابی این مقصود، توسعه ابزارهای نانوفناوری باید افزایش یابد و به راحتی و با قیمت مناسب در دسترس دانشگاه ها و نانواستارتاپ ها قرار بگیرد.

3-    نیروی کار تخصصی:
یکی از اصلی ترین موانع بر سر راه توسعه نانواستارتاپ ها کمبود دانشمندان، مهندسان، تکنسین ها و محققان آموزش دیده می باشد. اگرچه ایران امروزه در رتبه خوبی از نظر تولید علم نانو قرار گرفته است ولی گسترش روزافزون و بی وقفه علم نانو ایجاب میکند که به صورت مداوم با دانشمندان و محققین دیگر در تماس باشیم و از تجربیات آنها بهره مند شویم.  ایجاد ارتباطات چندسویه می تواند در به ثمر نشستن هرچه سریعتر نتایج تحقیقات بسیار موثر باشد. سیاست دولتها برای رفع نقص در آموزش های علمی در تمام سطوح مؤسسات آموزشی و بهبود نیروی کار با مهارت های فنی بهترمی تواند راهگشای این مشکل باشد.

 

4-    کمبود بودجه کافی و سرمایه گذار: 
اگرچه نانوفناوری با وعده ها و فرصت ها همراه است اما میزان اعتماد سرمایه گذاران به زود بازده بودن فناوری نانو بسیار کم است. در اغلب موارد از زمان روع تحقیقات تا به ثمر نشستن و تولید محصول نانویی بین 3 تا 10 سال زمان میبرد. این در حالی است که سرمایه گذاران معمولا به دنبال استارتاپ هایی هستند که با همکاری با آنها در مدت زمان کوتاهی اصل سرمایه را به دست آورند. برای این قبیل از سرمایه گذاران، سرمایه گذاری روی تحقیقات در زمینه نانوفناوری آنهم تحقیقات طولانی مدت و پرهزینه ای که ممکن است به نتیجه دلخواه هم نرسد، خیلی هوشمندانه به نظر نمی رسد. در این جا نیز مجددا نقش حمایتی و سیاست گذاری صحیح دولتها می تواند راهگشا باشد.

5-    مشکلات محیط زیستی:
همانطور که می دانیم، فناوری های نانو و بسیاری از نانواستارتاپ ها مشغول تولید مواد جدید و یا بسیار پیشرفته هستند.زیرا برای بخش وسیعی از صنعت نیاز فوری به تولید انواع نانوذرات  احساس می شود و به همین علت بخش بزگی از تمرکز نانوفناوران بر ساخت نانومواد جدید متمرکز شده است. اما بسیاری از این مواد که در صنعت به کار گرفته می شوند، خطری جدی برای انسان و محیط زیست می باشند. به همین دلیل انجام روشهای ارزیابی سمیت نانومواد مهندسی شده به یک شاخه ازعلم نانو تبدیل شده است و بخصوص در 10-15 سال آینده بسیار مورد نیاز خواهد بود. بسیاری از نانواستارتاپ ها باید بر این چالش غلبه کنند و به این موضوع توجه کافی داشته باشند. آنها باید بتوانند بیخطر بودن نانوماده تولید شده را به اثبات برسانند. تا در بازار و صنعت مورد استفاده قرار بگیرند. به هرحال همانقدر که ساختن نانومواد جدید مهم است، بی ضرر بودن شان نیز حائز اهمیت می باشد.

 

توسعه هر نوع از کسب و کار استارتاپی چه نانواستارتاپ باشد یا استارتاپ غیر نانویی، خواه ناخواه مشکلات خاص خود را دارد. بنابراین با توجه به اینکه  فناوری نانو این توانایی را دارد که بازار بسیاری از محصولات را به طور کلی تغییر دهد، کارآفرینان بسیاری نانوفناوری را به عنوان کسب و کار نوپای خود انتخاب می کنند. اگر شما نیز به فناوری نانو و راه اندازی یک نانواستارتاپ موفق علاقمند هستید، آیا 4 نکته اساسی برای توسعه نانواستارتاپ ها را می دانید؟؟؟. آیا میدانید شش گام اساسی برای راه اندازی یک نانو استارتاپ موفق کدامند؟؟؟